Bevallingsverhaal Chantal

hierbij mijn bevallingsverhaal!

zaterdagochtend voelde ik me anders. ik had echt wat buikpijn gehad tijdens de nacht en ik stond op en verloor mijn slijmprop. mark wilde niet meer naar zijn werk vertrekken en we hebben loa samen wakker gemaakt en ontbeten. loa zou die dag naar de mama van een vriendin gaan en daar blijven logeren. ik was heel emotioneel toen ze wegging dus ergens heb ik wel iets aangevoeld. rond 14u voelde ik echt iets wat op weeen leek maar nog niet heel pijnlijk. even naar het geboortehuis gereden met de auto en daar voelde annemie 4 cm opening. ze vertelde me dat het zeker zou gebeuren voor morgen. dat was wel even raar om te horen want tot dat moment twijfelde ik heel erg.
we zijn naar de stad gegaan om iets te drinken maar tegen 16u werden de weeen echt herkenbaar weeen. we zijn naar huis gegaan en daar ben ik rond 17u in bad gaan liggen. de weeen waren nog goed te doen en ik was best ontspannen. om 18u kwam annemie met een lieve stagiare en ze controleerde me. de opening was precies hetzelfde en dat klopte volgens haar niet met de heftigheid van de weeen. ze heeft toen tijdens een wee onderzocht en merkte dat het hoofdje niet goed gedraaid lag en daardoor geen druk meegaf. ze heeft hem tijdens een wee gemanouvreerd, wat heel veel pijn deed. mark had de tranen in zijn ogen staan. daarna tegen 18.30 werden de weeen inderdaad drukkender maar ik was nog steeds in staat grapjes te maken. op dit moment lag ik in de huiskamer. omringt door annemie, de stagiare, adelheid(collega annemie) en mark. Het was heel vredig en rustig. er werd weinig gepraat en mark masseerde mijn rug tijdens de weeen. heel sereen allemaal. rond 19.15 controleerde annemie nog eens en ik had 5 cm ontsluiting. dat was niet fijn om te horen want ik had echt heel veel pijn. ze vertelde me dat het boordje niet kleiner werd en dat ze echt zijn hoofd nog eens moest verleggen. nou dat was zeer pijnlijk. ik heb het echt uitgegild maar iedereen was heel lief voor me en ik werd heel erg gesteund. na deze handeling was het 19.30 en moest ik van annemie op handen en knieen gaan zitten. nu voelde ik ineens hevige persdrang. annemie zei tegen de anderen: haal de spullen want als chantal sterk genoeg is kan ze hem gewoon voorbij het boordje gaan persen, waarna ze tegen mij zei: het kan zijn dat je gaat bevallen..ik had heel heel veel pijn op dat moment en heb meteen gezegd: ik wil nu in bad. wij dus snel naar de badkamer waar ik om 19.35 was. ik heb daar een paar weeen opgevangen maar voelde mega persdrang. wat heel lastig was want ik mocht nog niet meepersen omdat ik dan echt iets mis zou doen. nou ik kon het niet meer houden. het persen was veeeeel heviger dan bij loa. ik voelde het hoofdje komen, maar daarna gebeurde er niks. zijn schoudertjes zaten zo vast. ik moet blijven persen, persen persen. het hield gewoon niet op. en ineens besefte ik me, okey, nu moet ik alles geven want anders gaat het mis. ik heb me op annemie gefocussed en zij heeft me met mijn laatste kracht geholpen. toen waren zijn schouders erdoor en hield ze zijn hoofdje omhoog. op dat moment zei annemie: chantal, je kindje, breng hem zelf maar op de wereld. ik heb hem toen met beiden handen vastgenomen en dat was zo'n mooi moment want hij keek me aan terwijl hij dus nog half in me zat. ik heb een kleine druk gegeven en hops daar lag hij op mijn buik. mark en ik enorm in de war van het geweld van het einde van de bevalling. we werden meteen alleen gelaten en hebben heel fijne momenten gehad met z'n 3tjes. daarna werden alle nodige checks gedaan terwijl hij op mijn buik in het warme water lag. hij leek zo op loa! in bad werd hij ook meteen aangelegd.
daarna werd ik gewassen, een heel fijn moment, vredig. en lag loa op mark die zijn bovenlichaam ontbloot had. we zijn samen in de kamer gaan liggen met kaarsjes en hebben champagne gedronken.

ik heb deze bevalling veel, veel bewuster meegemaakt dan die van loa. aan de ene kant heel fijn maar ook wel heel heftig.

ik ben begonnen met borstvoeding en heb annemie en mezelf beloofd dat als ik voelde dat het mentaal niet ging, ik toch moest stoppen. ik heb hem tot vannacht 3u bv gegeven, met heel veel intensiteit en liefde. maar ik voelde dat ik het niet kon volhouden. mentaal niet. en ik wilde de negativiteit voor zijn die ik bij loa heb meegemaakt. bjarmi heeft veel colostrum binnen en we hebben besloten fv te gaan geven.

bjarmi heeft veel nood aan mijn lichaam en huid dus hij ligt veel bij mij en tegen mij. loa reageerde heel lief en we hebben een super kraamhulp.
ik merk dat ik wel echt tijd nodig heb om alles te verwerken, door de snelheid van de bevalling. maar ik ben zo trots op mijn ventje.
ook was het heel fijn dat we deze bevalling nog meer echt zelf hebben gedaan. mark heeft echt een groot deel van de arbeid met mij alleen gedaan, met 3 vrouwen in de kamer die rustig voor zich uit keken. dat was heel bijzonder. ik heb nu ook alles gehoord wat hij tegen me zei.

Bjarmi, drie dagen en drie nachten

De afgelopen dagen braken zonnestralen regelmatig door de wolken, niet alleen buiten maar ook binnen, waar onze Zonnekoning innig tevreden in zijn mooie wieg bij het raam ligt. "Het is vandaag Bjarmi-weer", zei vroedvrouw Adelheid deze middag bij binnenkomst. Ze was hier om de nodige contrôles uit te voeren en wist te melden dat Bjarmi momenteel 3340 gram weegt (voor de meeschrijvers: Bjarmi woog bij de geboorte 3520 gram en op de dag twee - de eerste dag is niet gemeten - 3200 gram)! Onze IJslandse zonnestraal neemt de flesvoeding dan ook met volle teugen in, de eerste twee dagen heeft hij het kostbare colostrum van mama al gulzig geconsumeerd, die daarna - heel verstandig - de borstvoeding heeft gestopt. Nu kan mama ook volop genieten van deze heerlijke kraamtijd en hoeft ze zich niet zorgen te maken over haar melk, ook al zijn de opgezwollen borsten behoorlijk pijnlijk. Maar zie! We zijn vandaag al buiten geweest en Chantal heeft Bjarmi al in de draagdoek gehad! Nog meer cijferwerk om af te sluiten: Bjarmi Nés, die stoere viking, meet 50,5 cm. Dit is zonder zijn rots.

Bjarmi Nés is geboren!

Zaterdagavond om kwart voor acht is Bjarmi Nés geboren! Het was onvoorstelbaar mooi en Chantal en ik moeten het allemaal nog laten bezinken, maar we zijn heel erg blij. Bjarmi is een prachtig mannetje , hij woog bij de geboorte 3,5 kilo en lijkt op Lóa toen die net zo oud was. De eerste ontmoeting tussen Lóa en Bjarmi was heel grappig: eerst zag ze hem niet eens liggen en toen ze hem zag stak ze haar tong naar hem uit! Dat komt helemaal goed tussen die twee.
Chantal heeft het ongelooflijk goed gedaan. Ik heb weer diep respect voor alles wat ze heeft gedaan en doorstaan de 31ste mei. Ze maakt het nu heel goed, net als Bjarmi Nés, die eigenlijk heel rustig is op dit moment. Oh ja, de naam is (heel verrassend) IJslands. Bjarmi staat voor een zonnestraal die door de wolken breekt en Nés is een rots in de zee. Morgen meer!

wanneer oh wanneer??

dag allemaal!

nou de laatste loodjes zijn nu echt wel begonnen. mama heeft afgelopen weekend nog 2 keer op het podium gestaan tot grote verbazing van het publiek en na het laatste optreden was ze er helemaal klaar voor! de kleine mag komen!
de poetsdrang is begonnen en de positieve zenuwen ook...

lóa heeft een paar dagen met opa leon en oma maria gespeeld en heeft heel erg genoten van de aandacht. naar mama is ze een beetje vreemd. ze is bijna alle mensen joepie en blij maar als ze mama ziet klampt ze zich helemaal aan mama vast en ontlaadt ze met gehuil en aandachttrekkerij. zou onze mooie meid iets voelen?

lóa zet nu snelle stapjes aan de hand, wuift naar iedereen, weet hoe ze mannen moet versieren en zegt "mama", "papa" en "hebbuh". ze is een geweldige meid, enorm gemakkelijk en slaapt als een dolle...

papa is druk aan het werken maar brengt extra veel tijd met lóa door zodat mama nog een beetje kan rusten.

oh ja, en lóa heeft een schommel gekregen van opa en oma!!! in de tuin!!! vind ze helemaal superrrrrrr

we houden jullie in spanning......

en ik heb een nieuwe kamer!!!!!

Omdat ik een broertje of zusje zal krijgen, hebben mijn opa's en oma's keihard gewerkt om een nieuw kamertje voor mij in elkaar te knutselen. En het is me toch mooi geworden! Het is echt een meisjeskamer geworden. Ik slaap daar ook heel goed.

oh ja, deze foto heeft tante inge gemaakt. ze wil dat ik later een punker wordt. maar dat ben ik nu al. lekker wild!!!!! en dan zo samen met papa en mama naar pukkelpop...oei oei oei

lóa wil geen baby meer zijn

typisch voor onze eigenwijze meid.

eerst wil ze een jaar lang genieten van echt baby zijn.

tot op haar verjaardag kroop ze niet, geen stapjes aan de hand en niet rechttrekken.

een eigen mening had ze al wel (van wie zal ze dat nu hebben???)

de dag na haar verjaardag vond lóa het welletjes en begon ze op sneltreinvaart te kruipen, zich recht te trekken en stapjes te zetten. Ze wil nu echt zelf eten en bemoeit zich met alles.

Dansen kan ze ook al!

lóa's verjaardag

lóa heeft de 22e maart haar eerste verjaardag gevierd.

het was een hele fijne dag met veel lieve mensen en mooie kado's!

lóa voelde zich al een paar dagen niet zo lekker maar voor haar verjaardag heeft ons meisje alles uit de kast getrokken!

lóa vindt zichzelf helemaal het einde

we zaten samen gezellig aan tafel om te gaan eten...klaar voor de start...papa met een lepeltje lóa-eten in de aanslag en wat doet onze lóa?

ze ging rechtstaan in haar stoeltje en begon te applaudisseren(voor zichzelf weliswaar)....

sterallures?? nu al??

lóa's megasprong

al een paar dagen is lóa heel moeilijk in slaap te krijgen. ze blijft onophoudelijk wenen en is ontzettend in de war als ze wakker wordt(enkel overdag gelukkig).

we hadden geen idee wat er aan de hand was maar mama is erbij gaan zitten en volgens haar zijn er kiezen op komst.

daarnaast heeft lóa besloten een inhaalmove te maken. mama had haar in bedje gelegd en na 5 minuten was lóa zoveel verhalen aan het vertellen dat mama eens even ging kijken.en wat deed lóa????? ze stond rechtop in bed!!!!! en maar lachen. dit kunstje heeft een aantal keren herhaalt voor ze in dromenland terecht kwam.

's avonds zijn mama en lóa in badje geweest(papa was werken in leuven) en lóa wilde geen seconde stilzitten. ze was zo wild...draaide alle kanten op...klom over mama's buik...trok zich staande aan de badrand...niet te doen!!!

wat was ze lief!

de afgelopen dagen had mama het een beetje druk.

ze had veel optredens en moest dus heel veel regelen.

daarbovenop groeit de baby in mama's buik heel hard door.

wat was het dus extra fijn dat lóa zo lief en vrolijk was!

ze heeft enkel zitten lachen en nieuwe geluidjes uitgeprobeerd...

zondag is ze gewoon meegegaan naar het concert dat mama gaf met Whip.

het was een middagconcert en lóa heeft tijdens het optreden lekker zitten spelen en

kletsen door de zaal...zo hoorde mama haar gebrabbel op de achtergrond want het 

publiek was heel stil. zo schattig!!!