Zo langzamerhand durven we hier de griep vaarwel te zeggen, al is Bjarmi nog een beetje aan het hoesten. Papa en mama hadden vollen bak griep en konden zich niet herinneren ooit zo lang koorts te hebben gehad. Al was er dit keer wel niet echt de mogelijkheid om even een dagje uit te rusten. Maar we zijn weer helemaal de oude. Lóa heeft zelfs niets gehad en is sowieso de laatste tijd heel grappig, lief en cute. En bij Bjarmi zitten er ineens twee prachtige witte tandjes onderin zijn mond. Een foto is nog niet gelukt.
zondag 1 februari 2009
Ziekenboeg passé
Zo langzamerhand durven we hier de griep vaarwel te zeggen, al is Bjarmi nog een beetje aan het hoesten. Papa en mama hadden vollen bak griep en konden zich niet herinneren ooit zo lang koorts te hebben gehad. Al was er dit keer wel niet echt de mogelijkheid om even een dagje uit te rusten. Maar we zijn weer helemaal de oude. Lóa heeft zelfs niets gehad en is sowieso de laatste tijd heel grappig, lief en cute. En bij Bjarmi zitten er ineens twee prachtige witte tandjes onderin zijn mond. Een foto is nog niet gelukt.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
ha gelukkig, weg ziekenboeg.. bjarmi houdt z'n mondje echt wel goed toe! lachen schat, kom op, die tanden bloot!
Ik wil die mooie tanden wel zien hoor!!
wat een mooie portrettjes!
knoddigaardjes!
Een reactie posten