Zo langzamerhand durven we hier de griep vaarwel te zeggen, al is Bjarmi nog een beetje aan het hoesten. Papa en mama hadden vollen bak griep en konden zich niet herinneren ooit zo lang koorts te hebben gehad. Al was er dit keer wel niet echt de mogelijkheid om even een dagje uit te rusten. Maar we zijn weer helemaal de oude. Lóa heeft zelfs niets gehad en is sowieso de laatste tijd heel grappig, lief en cute. En bij Bjarmi zitten er ineens twee prachtige witte tandjes onderin zijn mond. Een foto is nog niet gelukt.
zondag 1 februari 2009
Ziekenboeg passé
Zo langzamerhand durven we hier de griep vaarwel te zeggen, al is Bjarmi nog een beetje aan het hoesten. Papa en mama hadden vollen bak griep en konden zich niet herinneren ooit zo lang koorts te hebben gehad. Al was er dit keer wel niet echt de mogelijkheid om even een dagje uit te rusten. Maar we zijn weer helemaal de oude. Lóa heeft zelfs niets gehad en is sowieso de laatste tijd heel grappig, lief en cute. En bij Bjarmi zitten er ineens twee prachtige witte tandjes onderin zijn mond. Een foto is nog niet gelukt.
maandag 5 januari 2009
Lóa en Bjarmi in de sneeuw (10 centimeter!)








Vanaf nu zullen we weer regelmatig gaan bloggen, dus hou het hier in de gaten!
Er viel vandaag 10 centimeter in Meldert! Nu nog pittoresker!
Lóa keek haar ogen uit toen ze vanochtend buitenstapte en dat pak zag liggen. Bjarmi vond het vooral koud, haha. En ook: Lóa heeft nieuwe woordjes, te weten: mjam, hai, baby, tap tap tap en jij. we hadden al: papa, mama, poes en pamper (die laatste alleen bij Mia). Ze is bovendien ineens behoorlijk aan het puberen en gooit voortdurend haar bevallige achterwerk tegen de krib. Bjarmi veranderd ineens met sprongen: hij kan zitten, ook in zijn kinderstoel, wat hem ineens een hele andere aanblik geeft. En vandaag stak Chantal haar handen onder zijn armpjes en toen begon hij ineens loopbewegingen te maken! Hij heeft ook een nieuw geluidje, maar dat is moeilijk neer te schrijven; zoiets als hawwwwaaa....
woensdag 17 december 2008
wat lang geleden!!!
nou weer eens een update over onze schatten!!!
lóa de prinses is echt een meisje meisje...waar ze dat nu vandaan heeft? ze is de hele dag in de weer met poppen en doekjes waar ze de poppen in kan wikkelen en oh wee als die doek niet netjes ligt. ze is ook enorm verzorgend..geeft Darko en Draumey (hond en kat) te eten zo gauw ze ze ziet!!! een paar woordjes kan ze al praten en verder is het nog heel veel uhuhuhuhuh
bjarmi heeft tandjes!!! hij wordt zo groot!!! we zijn enorm trots op hem..hij slaapt goed, eet al netjes groentepapjes en lacht zoveel en graag. een lieffie dus.
we zijn zelf op tournee geweest en de lieve opa en oma hebben opgepast. het was superfijn maar waren wel blij dat we de kleintjes weer zagen!!!
lóa de prinses is echt een meisje meisje...waar ze dat nu vandaan heeft? ze is de hele dag in de weer met poppen en doekjes waar ze de poppen in kan wikkelen en oh wee als die doek niet netjes ligt. ze is ook enorm verzorgend..geeft Darko en Draumey (hond en kat) te eten zo gauw ze ze ziet!!! een paar woordjes kan ze al praten en verder is het nog heel veel uhuhuhuhuh
bjarmi heeft tandjes!!! hij wordt zo groot!!! we zijn enorm trots op hem..hij slaapt goed, eet al netjes groentepapjes en lacht zoveel en graag. een lieffie dus.
we zijn zelf op tournee geweest en de lieve opa en oma hebben opgepast. het was superfijn maar waren wel blij dat we de kleintjes weer zagen!!!
donderdag 30 oktober 2008
Bjarmi becomes BIGGGG
vandaag heeft Bjarmi zijn laatste prikjes gehad. Nu hoeft hij pas weer terug als hij een jaar oud is. meteen werd hij gecheckt door de lieve dokteres. Hij weegt nu 8200 gram en is lang voor zijn leeftijd. alles doet ie perfect volgens de dokter!
lóa is lekker vrolijk...vandaag aan het spelen bij Toontje en Saar. Dat zijn twee kindjes ongeveer net zo oud als ons prinsesje en dat vindt ze superleuk!!
die gaan zo lekker slaapjes doen
xxx
zaterdag 4 oktober 2008
lóa buikgriep en bjarmi maakt lawaaaaai
meteen na de thuiskomst van de tournee merkten we al iets op aan lóa. ze was hangerig en stil en zo ijdel als wij zijn dachten we dat ze ons gewoon gemist had. maar ze at ook niet meer en gaf over. buikgriep dus!! ze heeft een dagje veel tegen mama aangelegen en na een week kwakkelen gaat het nu eindelijk beter. nu is mama aan de beurt...bjarmi en papa wachten af!
bjarmi daarentegen heeft zijn passie gevonden als operazanger. als hij ligt te spelen dan beginnen zijn stemoefeningen en die stoppen pas als meneer met een dekentje over hem heen in bedje ligt.
wat een herrie!!!!!
maar oh zo mooi...
papa en mama rock 'n roll
net na het verdrietige berichtje over onze vriendin Len zijn papa en mama op tournee vertrokken in Engeland. Mama vond het vreselijk moeilijk om de kindjes achter te laten maar ze wist ook maar al te goed dat ze in zeer goede handen waren bij de opa's en oma's. daarbij bleven ze ook gewoon in hun eigen omgeving. mama deed nog een beetje krampachtig toen opa klaas en oma margje aankwamen maar dat veranderde meteen toen ze de deur achter zich dichtdeed. loslaten heet dit geloof ik! veel mensen begrijpen niet dat wij dit doen. de kindjes zo klein en dan al weggaan. maar wij zijn doordeweeks altijd daar voor de kindjes en als we ze 1 ding willen meegeven dan is het wel dat ze voor hun hartje moeten kiezen. en hun passie moeten nastreven.
dus toch gegaan en het was zalig!! we hebben heel lieve mensen ontmoet en superoptredens gedaan.
na een weekje weer naar huis en konden we de kindjes weer helemaal platknuffelen. het was supergoed gegaan bij de opa's en oma's en bij superomaindebuurt mia. heel erg dankjewel voor jullie lieve hulp!!!!!
zondag 21 september 2008
Lieve Lén

Gisteren kreeg ik het vreselijke nieuws dat Lén
overleden is. Len is de balletjuf waar ik vanaf mijn 4e levensjaar les heb gehad. Wat later is ze uitgegroeid tot één van de meest inspirerende mensen in mijn leven. Ze was zo kwetsbaar en tegelijkertijd zo sterk. Haar passie overweldigde me en met mij velen anderen. Nooit oordelen over mensen. Haar open blik werd een voorbeeld voor mij. Ze leerde me om de kracht te halen uit mijn gevoeligheid en om te gaan voor mijn passies. Juist dat is wat Mark en ik aan de kindjes willen meegeven. Ze hoeven niks, maar we willen dat ze leren aanvoelen wat hun hartje wil. En dan hop hop in volle kracht vooruit. Zoals Len zei:" hoofd recht, schouders naar achteren".
Ik ga haar zo erg missen. Ik ben heel verdietig. Deze foto omdat het zo mooi weergeeft wat Len voor me was. Ogen dicht. Genietend. Samen. Hier zijn geen woorden voor toch?
Dag lieve len.
je blijft altijd een grote inspiratiebron. Nu ook voor onze kinderen!!!
zondag 14 september 2008
Nieuwe foto's feest
woensdag 27 augustus 2008
Wat een feest!
Abonneren op:
Posts (Atom)





